Sociale interactie (7/7)

Voor mensen met autisme is sociale informatie erg moeilijk te decoderen, terwijl het bij ons automatisch gaat. Vandaar dat we elkaar moeilijk begrijpen. Het vergt veel verbeelding om ons de ervaringswereld voor te stellen van mensen die sociaal blind of slechtziend zijn, terwijl het van mensen met autisme veel inspanning en studie vraagt om de betekenis van ons sociaal gedrag te begrijpen.

In de Nederlandse richtlijn voor autismespectrumstoornissen wordt benadrukt dat vroege interventies gericht op het aanleren van adequate communicatieve en sociale vaardigheden de kwaliteit van leven sterk kunnen verbeteren.

Het belangrijkste aspect van de meeste educatieve benaderingen van autisme is het aanleren van sociale vaardigheden. Hierbij wordt soms gebruikgemaakt van rollenspel of toneeltherapie, maar dat is niet voor alle leerlingen met autisme even geschikt.

In andere gevallen worden sociale vaardigheden op een meer didactische manier benaderd en ligt de nadruk op het aanleren van afzonderlijke elementen van sociaal gedrag (zoals oogcontact, niet te dicht bij anderen gaan staan, of niet te hard praten) of bepaalde omgangsregels (zoals de deur openhouden voor anderen, hoe lang je moet wachten als je afgesproken hebt met iemand samen te fietsen).

Deze aanpak kan effectief zijn, maar de kans bestaat dat iemand met autisme de sociale vaardigheden erg rigide gebruikt, omdat het nu eenmaal moeilijk is de regels zo uit te leggen dat alle mogelijke situaties worden gedekt.